Numer 40 (1/2020)
pamięć / ideologia / archiwum
Redaktor: Wojciech Kalaga
Spis treści
Strony
Pobierz
Wojciech Kalaga
Er(r)go...
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7558
5 – 8
PDF

Streszczenie

…sięgamy do pamięci i do archiwum, ocierając się tu i ówdzie o ideologię. Jakichż to pamięci tu nie napotkamy: jest pamięć zbiorowa i oczywiście pamięć indywidualna, pamięć transaktywna i pamięć interaktywna, pamięć głęboka, pamięć narracyjna, pamięć żywa, pamięć deklaratywna, pamięć zaklęta w ciele i pamięć intelektualna, pamięć komunikatywna, pamięć kolektywna, pamięć ponadjednostkowa, pamięć pokoleniowa, pamięć kulturowa, pamięć mityczna, pamięć somatyczna i pamięć semantyczna, pamięć w formie protetycznej, pamięć wspólna, pamięć widoczna, pamięć rodzinna, pamięć społecznościowa, pamięć rozproszona i pamięć totalna, pamięć namacalna i pamięć zmediatyzowana, pamięć mimowolna i pamięć dobrowolna, a jeszcze post-pamięć, przeciw-pamięć i meta-pamięć oraz różne rekolekcje, recyklingi wspomnień, pokoleniowe nostalgie, nostalgiczne afirmacje, mnemoniczne struktury cierpienia i traumy, punkty krystalizacji pamięci, praktyki upamiętniania, artystyczne anamnezy, kotwice pamięci, ale też desakralizacja i instrumentalizacja pamięci, historia bez winy, pamięć utracona, niepamięć, amnezja, twórcze zapomnienie – wszystko to pośród drobin przeszłości, akcydentalnych błahostek, reminiscencji i powidoków...


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Śląski w Katowicach


Krzysztof Loska
Przemoc kolonialna, strategie oporu i przywracanie pamięci w filmie Wei Te-shenga Wojownicy tęczy
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7497
11 – 23
PDF

Słowa kluczowe

pamięć | przemoc | kino | kolonializm | postkolonializm | opór | Wei Te-sheng

Streszczenie

Punktem wyjścia jest założenie, że kino stanowi ważny głos w debacie na temat pamięci historycznej, pokazuje ambiwalentny stosunek do przeszłości i jest środkiem przekazu poruszającym kwestie polityczne oraz kulturowe. W swoim artykule przyjmuję perspektywę postkolonialną, uwzględniając nie tyle dziedzictwo zachodniego imperializmu, co raczej jego dalekowschodnią odmianę. Po drugie, wskazuję na istotne podobieństwa między różnymi rodzajami przemocy, które prowadzą do podporządkowania lub zniszczenia kultury podbitego narodu. Po trzecie, zastanawiam się nad sposobami przedstawiania historii i możliwością przywracania pamięci za pomocą sztuki filmowej. Przedmiotem analizy jest film tajwańskiego reżysera Wei Te-shenga Wojownicy tęczy (Warriors of the Rainbow: Seediq Bale, 2011), w którym dostrzegam przykład nowoczesnego kina politycznego w rozumieniu Gilles’a Deleuze’a.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Jagielloński w Krakowie


Patrycja Włodek
Krytyczne retro a kształtowanie pamięci zbiorowej w kinie amerykańskim XXI wieku
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7646
25 – 41
PDF

Słowa kluczowe

nostalgia | retro | krytyczne retro | film nostalgiczny | studia pamięciologiczne | pamięć zbiorowa

Streszczenie

Jednym z aspektów retromanii jest przywracanie/konstruowanie pamięci o minionych epokach we współczesnej popkulturze. W tekście dominuje spojrzenie na krytyczne retro w kinie amerykańskim XXI wieku jako na sposób, w jaki filmowe środki wyrazu są wykorzystywane do budowania określonego wyobrażenia o relatywnie nieodległej przeszłości i konstruowania obejmującej ją pamięci zbiorowej. Znaczenie ma to, w jaki sposób pamięć zbiorowa jest wytwarzana i przechowywana w wytworach kultury, także w kinie, twórcy krytycznego retro posługują się bowiem zestawem wyrazistych, rozpoznawalnych strategii, takich jak – między innymi – samoświadomość wizualna, cytaty intertekstualne, stosowanie oswojonych konwencji do wypełniania luk w narracjach (i w pamięci). Co istotne, robią to z wyraźną intencją budowania/ odzyskiwania pamięci i historii grup społecznych wykluczanych z tych obszarów we wcześniejszej kulturze dominującej.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie

Tomasz Gnat
Niepamięć operacyjna Dyskursy pamięci, zapomnienia i post-pamięci w rozrywce interaktywnej
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7655
43 – 62
PDF

Słowa kluczowe

pamięć | post-pamięć | rozrywka interaktywna

Streszczenie

W niniejszej pracy podejmuję się analizy narzędzi, które wykorzystywane są, by usprawnić procesy pamięci w grach wideo. Dyskusję otworzy przyjrzenie się metodom stosowanym przez twórców gier, by pogodzić antytetyczne nurty dyskursu – strukturalną narrację i interaktywną naturę medium. Analizie poddane zostaną zarówno klisze narracyjne w postaci trop amnezji, jak i nowatorskie techniki, które wykorzystują narzędzia charakterystyczne dla rozrywki interaktywnej. W drugiej części przedstawione zostaną perspektywy na specyficzną rolę pamięci nie tylko w kwestiach narracyjnych, ale również w aspektach gier jako medium. Tutaj przede wszystkim analizowane będzie wyjście poza tradycyjne postrzeganie pamięci, przejście od bazy danych do interaktywnego procesu, prowadzące do konstrukcji nowych form i mechanizmów narracyjnych. Badane będą takie zjawiska jak tworzenie się pamięci zbiorowej i pamięci transaktywnej w subkulturach rozrywki interaktywnej. Jednym z podstawowych założeń tej analizy będzie teza, że w porównaniu do narracji tradycyjnych, w grach wideo znacznie ważniejszą rolę odgrywają procesy niepamięci, zapomnienia i post-pamięci, rozumianej jako wypadkowa poprzednich pojęć. Taki sposób reinterpretacji wspomnień będzie w dużym stopniu kształtował naszą percepcję pojęcia temporalności w rozrywce interaktywnej. Będzie wymagał odejścia od tradycyjnej perspektywy czasu i przejście do interpretacji czasu z perspektywy Bergsona i Deleuze’a.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Śląski w Katowicach

Justin Michael Battin,
Elle Rystakova
Heidegger and Fan Activism Unveiling the Presence of Poiēsis in Contemporary Online Social Mobilization
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7560
63 – 83
PDF

Słowa kluczowe

fenomenologia | Martin Heidegger | filozofia | media cyfrowe | Harry Potter Alliance | studia nad mediami | mobilne media społecznościowe | filozofia kontynentalna

Streszczenie

This article draws its inspiration from both Heidegger’s theses introduced in his landmark essay, “The Question Concerning Technology” (1977 [1956]) and his interpretation of poiēsis, a concept discussed throughout a range of works in the later portion of his career, in order to demonstrate the multidimensional foundation that drives successful online activist campaigns. Fan activism, in contrast to the so-called mouse-click solidarity (or slacktivism), is a form of online social media engagement that relies upon a user’s previously established devotion to a text, as well as an understanding of how its themes are applicable to understand real world issues. A Heideggerian interpretation of poiēsis is the critical component that sparks and sustains fan activist campaigns, as this concept unveils how we are both affected by world and compelled to engage, or dwell, with it. Through an analysis of fan activist campaigns, this paper argues that revitalizing poiēsis in our everyday life, in particular as it concerns our communal self, is critical for reviving a sense of commitment in the world and, subsequently, to once again position and understand human beings as uniquely transformative agents.

Artykuł ten czerpie inspirację z obu tez Heideggera przedstawionych w przełomowym eseju The Question Concerning Technology (1977 [1956]) oraz z jego interpretacji poiēsis, konceptu omawianego przez filozofa w wielu z jego późniejszych prac. Celem artykułu jest ukazanie poiēsis jako wielowymiarowej siły napędowej u podstaw działań aktywistów prowadzących skuteczne kampanie w Internecie. Aktywizm fanów, w przeciwieństwie do tzw. solidarności kliknięcia myszą (tzw. slacktywizmu), jest formą działalności w mediach społecznościowych bazującą na uprzednim zaangażowaniu użytkownika w dany tekst, którego treści – w jego odbiorze – pozwalają interpretować problemy świata pozatekstowego. Heideggerowska interpretacja poiēsis jest dla tej relacji komponentem o kluczowym znaczeniu. Poiēsis bowiem stanowi iskrę, która rozpala, a potem podtrzymuje kampanie fanów-aktywistów, ponieważ jest czynnikiem uświadamiającym nam, jak świat na nas wpływa, ale jednocześnie w jaki sposób my sami weń się angażujemy lub jak w nim funkcjonujemy, zgadzając się na jego zasady. Wychodząc od analiz kampanii prowadzonych przez fanów-aktywistów, niniejszy artykuł dowodzi, że rewitalizacja istoty poiēsis w naszym codziennym życiu – a w szczególności w sferze naszej jaźni wspólnotowej – ma elementarne znaczenie dla ożywienia poczucia zaangażowania w kształtowanie rzeczywistości świata, w którym żyjemy, a w konsekwencji dla rewizji umiejscowienia w nim człowieka i jego roli jago szczególnego agensa transformacji.


INFORMACJE O AUTORACH

Justin Michael Battin
Royal Melbourne Institute of Technology, Australia

Elle Rystakova
Uniwersytet Śląski w Katowicach

Małgorzata Cieliczko
Codzienność (od)pamiętana. Projekt „autobiografii zbiorowej” Georges’a Pereca
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7697
85 – 101
PDF

Słowa kluczowe

codzienność | autobiografia zbiorowa | Georges Perec | pamięć komunikatywna | pamięć kulturowa | Jan Assmann

Streszczenie

Czy błędne wspomnienia mogą być prawdziwe? Co stanowi fundament kultury – trwały mit, a może zmienna codzienność? Czy można stworzyć autobiografię zbiorową? A jeśli tak, czym taki gatunek miałby się charakteryzować? Między innymi z takimi pytaniami mierzy się autorka artykułu, biorąc na teoretyczny i interpretacyjny warsztat Pamiętam że (1978, przeł. Krzysztof Zabłocki) Georges’a Pereca. Książeczka zbudowana jest z 480 krótkich wspomnień, jednozdaniowych „okruchów codzienności”, błahych drobiazgów sprzed lat i przez lata odpamiętywanych. Ten prosty koncept z pogranicza poetyki i „pracy przypominania” przynosi fascynujące rezultaty; nie tylko buduje alternatywny dla historycznych przekazów obraz powojennej Francji, ale przede wszystkim istotnie oddziałuje na czytelnika – także współczesnego, także polskiego. Zderzenie tego tekstu z kategoriami pamięci komunikatywnej i pamięci kulturowej Jana Assmanna pozwala podjąć refleksję m.in. nad indywidualnością i zbiorowością wspomnień oraz rodzajem pamięci, która rzeczywiście łączy pokolenia i kultury.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Anna Maria Bielak
Życiodajne archiwum. Składowiska pamięci w dziele Alberta Cohena
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7682
103 – 116
PDF

Słowa kluczowe

pamięć | Albert Cohen | archiwum

Streszczenie

W niniejszym artykule stawiam sobie za cel uchwycenie i przeanalizowanie kilku z kluczowych tematów pisarstwa Alberta Cohena za pomocą pojęcia archiwum Jacques’a Derridy. Obecność doświadczenia narodu wybranego jest niezmiennie obecna dla tekstów Cohena. Czytelnik nie ma żadnych wątpliwości co do jego wpływu na narrację. W swoim artykule chciałabym pokazać, że w ten sposób rozumiany proces pisania Cohena znacznie wykracza poza zwykłe myślenie o przeszłości czy nawet o żydowskiej tożsamości, która zawsze w jakiś sposób podtrzymuje relację z przodkami. Wykorzystanie derridiańskiego pojęcia archiwum umożliwia zaobserwowanie, jak wielka jest aktywność przeszłości i jaki jest jej impakt na kształt tożsamości podmiotu. Doświadczenie narodu wybranego w dziele Alberta Cohena pozostaje niezmiennie obecne, a owa obecność narzuca refleksję narratorowi, kolejnym protagonistom fikcji, w końcu czytelnikowi. Chodzi tu o znacznie więcej niż o ślad przeszłości, o więcej niż jej opisywanie czy rozpamiętywanie; być może o więcej niż o aktywny czynnik tożsamości. Wykorzystując pojęcie archiwum Jacques’a Derridy, chciałabym przyjrzeć się bliżej kilku kluczowym motywom i charakterystycznym cechom stylu Cohenowskiej prozy. Wychodząc od analizy kluczowych dla indywidualnego, osobistego strukturyzowania pamięci figur matki i ojca, ocierając się niekiedy o pojęcie traumy, zamierzam zaproponować odczytanie żydowskiej piwnicy, która staje się toposem twórczości żydowskiego pisarza, jako wiecznie żywego i nieskończenie otwartego składowiska wspomnień i znaków tożsamości.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Urszula Gołębiowska
Pamięć i zapominanie w Pogrzebanym olbrzymie Kazuo Ishigury
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7660
117 – 131
PDF

Słowa kluczowe

pamięć zbiorowa | Ishiguro | amnezja | amnestia | pamięć mimowolna | polityka pamięci

Streszczenie

Celem artykułu jest odczytanie najnowszej powieści Kazuo Ishigury jako refleksji pisarza nad rolą pamięci i zapominania w życiu indywidualnym i zbiorowym. Wydany w 2015 roku Pogrzebany olbrzym odnosi się do kwestii niezmiennie aktualnej, dotyczącej zarówno jednostek jak i społeczeństw próbujących uporać się z traumatyczną przeszłością. Mimo że Ishiguro nie udziela łatwych odpowiedzi na pytanie o to, czy pamiętać o trudnych wydarzeniach, czy raczej je wymazać, tymczasowa amnezja jawi się w powieści jako uzasadniony zabieg, pozwalający jednostkom utrzymać relacje, a społeczeństwom uniknąć ponownego wybuchu przemocy. Zjawisko pamięci zbiorowej, problem pamięci, która nieuchronnie powraca po okresie amnezji/amnestii i jej uwikłania w konkurujące ze sobą polityki pamięci, wzajemne powiązanie pamięci i zapominania, rola pamięci mimowolnej w podważaniu oficjalnej narracji to kwestie, które powieść porusza i które zostały omówione w artykule w odniesieniu do dwudziestowiecznych koncepcji i dyskursów na temat pamięci: Maurice’a Halbwachsa, Waltera Benjamina, Marcela Prousta, a także współczesnego brytyjskiego filozofa Galena Strawsona.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Zielonogórski


Jan Moryń
Umieć sobie wybaczyć. Widmontologiczne ujęcie Umiłowanej Toni Morrison
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7662
133 – 143
PDF

Słowa kluczowe

widmontologia | Toni Morrison | Beloved | Umiłowana

Streszczenie

Przedmiotem niniejszego artykułu jest powieść Umiłowana autorstwa Toni Morrison oraz odczytanie jej z perspektywy widmontologicznej. Umiłowana jest powieścią wpisującą się w dyskurs dotyczący pamięci w literaturze ze względu na swoją retrospektywną naturę: rzeczywistość w dziele Toni Morrison jest aktywnie kształtowana przez przeszłość oraz nawiedzana przez widma minionych koszmarów oraz nieżyjących postaci. Pośród zagadnień poruszonych w tej pracy znajdują się różnice pomiędzy pamięcią a interpretacją, traumy pamięci oraz relacja pomiędzy pamięcią a tożsamością. Zarówno wydarzenia jak i postaci występujące w utworze charakteryzują się ambiwalencją, kontestacją binarnych przeciwieństw (obecność/abscencja; życie/śmierć; wolność/niewola) oraz są podszyte szeregiem nadających im znaczenia śladów. Pomimo że cechy te wskazują na dekonstrukcjonizm jako teorię odpowiednią do rozszyfrowania powieści, artykuł proponuje spojrzenie na Umiłowaną przez pryzmat widmontologii. Praca ta przedstawia widmontologię jako teorię krytyki literackiej zdolną do wyprodukowania interesującego odczytania powieści, oraz zaznacza różnice dzielące widmontologię od teorii traumy, jednej z dominujących teorii wykorzystywanych w analizowaniu Umiłowanej. Ten artykuł posługuje się teorią widmontologii proponowaną przez Jacques’a Derridę, Marka Fishera, Jodey Castricano oraz Andrzeja Marca.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Łódzki

Katarzyna Czech
Mityzacja katastrofy smoleńskiej w filmie Antoniego Krauzego i poezji smoleńskiej jako funkcja pamięci zbiorowej
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7684
147 – 162
PDF

Słowa kluczowe

pamięć zbiorowa | pamięć kulturowa | Smoleńsk | poezja smoleńska | zamach smoleński | katastrofa smoleńska

Streszczenie

Katastrofa prezydenckiego samolotu z 10 kwietnia 2010 roku wywołała szereg reakcji artystycznych. W odpowiedzi na nią powstały m.in. zebrane w Antologii smoleńskiej. 96 wierszy utwory poetyckie oraz film Smoleńsk Antoniego Krauzego. Oba teksty kultury łączy wspólna wizja wydarzeń z 10 kwietnia, którą usiłują włączyć w krąg powszechnie obowiązującej i akceptowanej polskiej pamięci zbiorowej. Stanowią jednocześnie formę zapisu pamięci oraz narzędzie ją kształtujące, a efektem tych artystycznych projektów pamięciowych jest wytworzenie narracji, którą za Pawłem Sendyką nazwać można mitem smoleńskim. Zarówno język filmowy, jak i narzędzia literackie wykazują potencjał eksplanacyjny, pozwalający na usensownienie rozbitej przez tragedię smoleńską rzeczywistości. Niezwykłe, nacechowane symbolicznie i podatne na interpretacje okoliczności tragedii sprawiły, że w narracji na jej temat ścierają się odmienne typy pamięci. Film Krauzego oraz teksty poetów smoleńskich biorą aktywny udział w konstruowaniu i utrwalaniu wizji „zamachu smoleńskiego”, snutej przeciwko opowieści o „katastrofie smoleńskiej”. Aby tego dokonać, sięgają do tradycji romantycznej, wzorców martyrologicznych i religijnych. Przeszłość przetworzona przez pamięć zyskuje wymiar sakralny i staje się mitem osadzonym na znaturalizowanej kategorii „prawdy historycznej”. Przyjrzenie się filmowi Krauzego oraz wybranym wierszom z Antologii smoleńskiej... pozwala zarysować węzłowe punkty mitu smoleńskiego – określonej wizji katastrofy, czy raczej zamachu smoleńskiego, pretendującej do zajęcia pozycji dominującej w powszechnej pamięci zbiorowej.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Warszawski

Erin Heisel
Expansion and Contraction: The Play Spaces of Todd and the Vampire
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7817
163 – 170
PDF

Słowa kluczowe

muzyka | przestrzeń | media | opera | śpiew | animacja | ucieleśnienie

Streszczenie

What happens when the music production processes and spaces of a traditionally live art form such as opera are digitized? What is the relationship between community and isolation for artists when their workspace is lifted from the theatre—with its interpersonal connections—and placed in the virtual world? What opportunities and what risks does this pose for performers? Are there parallels to other art forms that developed or expanded as the result of new media technologies? This article will explore these issues by considering the production processes of the animated YouTube opera/movie Todd and the Vampire, composed and created by Ronen Shai, with contributions by musicians and visual artists working simultaneously, but independently, around the world. How does this piece utilize technology to challenge and transcend traditional notions of space and identity? What are the implications of this somewhat disembodied process for performers, audiences, and for the art form itself?

Co dzieje się, kiedy muzyka i przestrzeń operowa, tradycyjnie prezentowane „na żywo”, zostają poddane procesowi digitalizacji? Jakie konsekwencje dla społeczności artystów niesie ze sobą ich odizolowanie, kiedy przestrzeń tworzenia z teatru – miejsca relacji interpersonalnych – przeniesiona zostaje w świat wirtualny? Jakie taka zmiana rodzi możliwości i niebezpieczeństwa dla twórców? Czy można dostrzec tu podobieństwa z innymi dziedzinami sztuki, które powstały lub rozwinęły się w oparciu o technologie nowych mediów? Niniejszy artykuł rozważa powyższe kwestie w kontekście powstawania animowanej opery/filmu youtubowego Todd and the Vampire, skomponowanego i stworzonego przez Ronena Shaia oraz przy udziale muzyków i przedstawicieli sztuk wizualnych pracujących równolegle, choć niezależnie, w różnych miejscach świata. W jaki sposób ostateczny produkt wykorzystuje technologię by rzucić wyzwanie i wyjść poza tradycyjne rozumienie przestrzeni i tożsamości? I wreszcie, jakie konsekwencje niesie ze sobą ów nieco odcieleśniony twórczy proces dla artystów, odbiorców i dla samej sztuki?


INFORMACJE O AUTORZE

Adelphi University, New York, USA

Sławomir Masłoń
Prostitution and Art. Picasso’s Les Demoiselles d’Avignon and the Vicissitudes of Authenticity
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7685
171 – 184
PDF

Słowa kluczowe

autentyczność | spojrzenie | krytyka biograficzna | Pablo Picasso

Streszczenie

The paper argues against interpretations of Les Demoiselles that look for its meaning in Picasso’s state of mind and treat it as the expression of a struggle with his personal demons. Rather, it interprets both versions of the painting as a response and contrast to Matisse’s Le Bonheur de vivre, which is proposed as the main intertext of Les Demoiselles. Moreover, an excursus into Lacanian theory allows the author not only to explain the supposed inconsistencies of Les Demoiselles , but also to propose that in its final version it is a meta-painting which analyses the way representation comes into being.

Artykuł ma na celu zakwestionowanie sensowności tych interpretacji Panien z Awinionu, które poszukają jego znaczenia, odwołując się do stanu umysłu Picassa w okresie, w którym obraz powstawał, i traktują to dzieło jako wyraz zmagania się artysty z osobistymi demonami. Oferowana tu interpretacja obu wersji obrazu wskazuje, że był on odpowiedzią na Le bonheur de vivre Matisse’a i zarazem jego krytyką. Co więcej, odwołanie się do teorii Lacana pozwala autorowi nie tylko objaśnić pozorne niekonsekwencje Panien z Awinionu, lecz także pokazać, że ostateczna wersja tego dzieła jest metaobrazem, który ukazuje proces powstawania reprezentacji.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Śląski w Katowicach


Marcela Kościańczuk
Trzecie pokolenie Palestynek po Nakbie. Postpamięć jako balansowanie „pomiędzy” komunikacją indeksalną i symboliczną
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.6224
187 – 205
PDF

Słowa kluczowe

postpamięć | Palestynki | komunikacja indeksalna | komunikacja symboliczna

Streszczenie

Artykuł przedstawia narracje i fotografie wykonane przez Palestynki pochodzące z trzeciego pokolenia po Nakbie w świetle koncepcji komunikacji indeksalnej i symbolicznej, którymi młode kobiety posługują się naprzemiennie, budując własną narrację postpamięci. W artykule odwołuję się do Marianne Hirsch i jej teorii postpamięci, koncepcji Rolanda Barthes’a, Georges’a Didi-Hubermana, Susan Sontag, celem stworzenia teoretycznej ramy dla analiz fotografii i narracji Palestynek, z którymi przeprowadzałam fotowywiady.


INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Paweł Jędrzejko
Cmentarz, park, podwórko. Poznańskie przestrzenie pamięci (recenzja)
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7819
209 – 212
PDF

INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Śląski w Katowicach


Paweł Jędrzejko
Przechwytywanie tekstów. Powidoki czytania (recenzja)
DOI: https://doi.org/10.31261/errgo.7818
213 – 217
PDF

INFORMACJE O AUTORZE

Uniwersytet Śląski w Katowicach


Pobierz cały numer
1 – 238
PDF
Uniwersytet Śląski w Katowicach
MNiSW: 70 p.
ISSN 1508-6305
Instytut Literaturoznawstwa
e-ISSN 2544-3186